Het laatste dagje Corfu

Zo dan, gisteravond met windkracht 4 buitenom naar Kerkyra gevaren met de Madalena. Leuk Grieks bootje met dito bemanning. Het bootje werd gevuld met lieden uit allerlei windstreken en hotels. Om strak tien over zes (en dat is dan weer even niet zo strak Grieks, maar dat terzijde) voeren wij uit. Naar mate wij de baai uit voeren en meer op het open water kwamen werden de schuimkopjes ook steeds zichtbaarder. Ach zonnetje erbij, leuk man maar zo dacht niet iedereen er over hahaha. De Griekse Spiros kwam telkens uit zijn stuurhut om Wetenswaardigheden te melden en gelijk te controleren hoe het met zijn gasten ging. Zoals gezegt niet iedereen was meer bij de les maar meer met zichzelf bezig dus maar goed dat de vaartocht niet met een kleine toets werd afgesloten. Al met al hebben beide heren Spiros ons netjes en behouden in zo'n veertig minuutjes naar de stad gebracht alwaar wij de avond konden gaan doorbrengen. Oh ja om 22:15 iedereen weer bij de boot voor te terug vaart. En om de stemming er alvast in te krijgen beloofden de Spirossen dat de wind met een uurtje zou gaan liggen, want dat is hier altijd zo. Met deze geruststellende gedachte hebben wij heerlijk genoten van de koopavond en gezellige terrasjes in de oude stad. Tegen tienen terug naar de haven alwaar wij constateerden dat de wind niet afgenomen was maar toe. Zachtjes werd de hoop uitgesproken dat 'onze' Spirossen zeker op het idee zijn gekomen om de bood even om te ruilen voor een uiterst betrouwbaar busje oid. En ja hoor, met een brede grijns werden wij ontvangen terwijl de mannen nog net niet dood geknuffeld werden door een aantal zeer ervaren en zeevaardige medepassagiers. Even een strakke griekse organisatie om de busjes te vullen ahum. Maar goed bnnen twintig minuutjes stonden wij weer bij het hotel. Na nog een kleine borrel en genietend van onze engelse bejaarde danspaar konden wij weer een heerlijke avond afstrepen.
Vrijdagochtend, alweer de laatste dag hier op Corfu. En wat voor een hoewel er s ochtends een paar wolken de zon weg hielden konden wij toch vanaf 10 uur heerlijk aan de rand van het zwembad. wat een geluk, strak griekse lucht. zacht briesje, hapje, drankje, boekje, spelletje, dit gaat helemaal lukken. Morgen vroeg vertrekt voor Maud en Carin de bus naar het vleigveld, beladen Erik en ik de motoren om op tijd bij de boot naar Albanie voor het laatste stukje te zijn. Albanië, Kosovo, Montengro, Servie, Bosnie-Herzegovina, Kroatie, Slovenie, Oostenrijk, Duitsland, here we come, Hoppa.